السيد محمد باقر الصدر ( مترجم : مهدى زنديه )
70
نشأة التشيع والشيعة ( برآمدن شيعه وتشيع ) ( فارسي )
سطحى عام و در آن مرحله در پى تحقق آن بود ، عبارت بود از : ايجاد كانون مردمى شايستهاى كه رهبرى رسالت جديد - در حيات و يا بعد از وفات پيامبر - بتواند با آن ارتباط مؤثر برقرار كند و بدين طريق تجربهء رهبرى جهان اسلام را ادامه دهد . از بررسى كامل رسالت پيامبر گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و إله و سلّم و فهم همه جانبهء احكام آن ، در مىيابيم هدف مرحلهاى حضرت پيامبر در آن دوره اين نبود كه امت را به سطح اين رهبرى كه فهم كاملى از دين و دركى فراگير از احكام و پيوند مفاهيم مطلق با مصداقهايش را مىطلبيد ، برساند . محدود كردن هدف پيامبر در آن مرحله در چارچوبى كه ذكر شد ، موضوع منطقى است كه طبيعت فرآيند چنان انقلابى ايجاب مىكرد ؛ چه ، در وضعيتى كه اسلام در آن دوره با آن مواجه بود ، عملا راه ديگرى جز آنچه گفتيم ، امكان پذير نبود و معقول نيست هدف ، بر خلاف آنچه شدنى است ترسيم شود ، زيرا فاصلهء عميق معنوى و روحى و فكرى و اجتماعى بين رسالت جديد و واقعيت فاسد موجود در آن زمان ، اجازه نمىداد مردم ، به سطح رهبرى مستقيم رسالت اسلامى ، ارتقاى داده شوند ؛ و اين مطلبى است كه در نكتهء بعدى « 1 » به توضيح آن خواهيم پرداخت و ثابت خواهيم كرد استمرار رهبرى تجربهء جديد دگرگونسازى كه در انتخاب حضرت على عليه السّلام به امامت و خلافت و استمرار آن در ائمهء اهل البيت ، نمودار شده بود ،
--> ( 1 ) - ر . ك به فصل آينده : راه سوم .